କଟକ : ତ୍ୟାଗ, ସେବା ଓ କରୁଣାର ଅନନ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ ପ୍ରତୀକ ଉତ୍କଳମଣି ପଣ୍ଡିତ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଅମର ଜୀବନାଦର୍ଶକୁ ପାଥେୟ କରି କଟକ ମହାନଦୀ ବିହାରସ୍ଥିତ ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସରରେ ଏକ ଭାବୋଦ୍ଦୀପକ ସାରସ୍ୱତ ସମାରୋହ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି।
‘ପୂଜ୍ୟ ପୂଜା, ଓଡ଼ିଶା’ ପକ୍ଷରୁ ଆୟୋଜିତ ଏହି ଶିକ୍ଷାଭିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ଶ୍ରୀ ପ୍ରମୋଦ କୁମାର ମିଶ୍ର ସଭାପତିତ୍ୱ କରିଥିବା ବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ବକ୍ତା ଭାବେ ବିଶିଷ୍ଟ ସାରସ୍ୱତ ସାଧକ ତଥା ଅନୁଷ୍ଠାନର ସମ୍ପାଦକ ଶ୍ରୀ ରମାକାନ୍ତ ମିଶ୍ର ଯୋଗଦେଇ ଉତ୍କଳମଣିଙ୍କ ବହୁମୁଖୀ ପ୍ରତିଭା ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ।
ଗୋପବନ୍ଧୁ କେବଳ ଜଣେ ଜନନାୟକ ନଥିଲେ, ବରଂ ସେ ଥିଲେ ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଚେତନାର ସ୍ୱର। ତାଙ୍କ ରଚିତ ଅମର କୃତି ‘କାରା କବିତା’, ‘ବନ୍ଦୀର ଆତ୍ମକଥା’, ‘ଗୋ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’, ‘ନଚିକେତା ଉପାଖ୍ୟାନ’, ‘ଧର୍ମପଦ’ ଓ ‘ଅବକାଶ ଚିନ୍ତା’ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ଭଣ୍ଡାରର ଏକ ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ। ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଜାତୀୟତାବୋଧ ଓ ମାନବିକତାର ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ଆବାଳବୃଦ୍ଧବନିତା ସମସ୍ତେ ପାଠ କରି ନିଜ ଜୀବନରେ ଉତାରିବା ଉଚିତ ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମିଶ୍ର ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ।
ଏହି ସାରସ୍ୱତ ଶିବିରରେ ଓଡ଼ିଶା ଗଠନର ଅନ୍ୟତମ କର୍ଣ୍ଣଧାର ପାରଳା ମହାରାଜା କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଗଜପତି, ମୟୂରଭଞ୍ଜ ମହାରାଜା ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଦେଓଙ୍କ ସମେତ ବ୍ୟାସକବି ଫକୀର ମୋହନ, କବିବର ରାଧାନାଥ ରାୟ ଓ ସ୍ୱଭାବକବି ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେରଙ୍କ ଭଳି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଙ୍କ କୃତି ଓ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ମୂଳଦୁଆ ପକାଇଥିବା ଆଦିକବି ସାରଳା ଦାସଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପଞ୍ଚସଖା ଯୁଗର ଅମର ସାଧକ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅନନ୍ତ, ଯଶୋବନ୍ତ ଓ ବଳରାମ ଦାସଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦର୍ଶନ ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ମନରେ ଜାତିପ୍ରୀତିର ବୀଜ ବପନ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଅବସରରେ ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସଙ୍କ କାଳଜୟୀ କବିତା ଆବୃତ୍ତି ହୋଇ ପରିବେଶକୁ ଅଧିକ ଭାବଗମ୍ଭୀର କରିଦେଇଥିଲା।
ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଜୀବନ ଓ ନୈତିକତାର ମାର୍ଗ ଦର୍ଶାଇବାକୁ ଯାଇ ମୁଖ୍ୟ ବକ୍ତା ମତବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲେ ଯେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ଓ ଭାଗବତର ନିୟମିତ ପଠନ କେବଳ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି କରେନାହିଁ, ବରଂ ମଣିଷର ମାନସିକ ଓ ଶାରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ରଖେ। ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ, ଈଶ୍ୱର ବିଶ୍ୱାସ ଓ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ହିଁ ସଫଳତାର ମନ୍ତ୍ର ବୋଲି ସେ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ।
ବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ନିବେଦିତା ନାୟକ ସ୍ୱାଗତ ଭାଷଣ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ବେଳେ ଇଞ୍ଜିନିୟର ମୁରଲୀଧର ହୋତା ଜଣେ ଭଲ ପାଠୁଆ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଜଣେ ଭଲ ମଣିଷ ହେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ। ଶେଷରେ ଉମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମଟି କେବଳ ଏକ ସଭା ହୋଇ ରହିନଥିଲା, ବରଂ ନୂତନ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପୂଜ୍ୟପୂଜା ପରମ୍ପରାର ଏକ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ମାଧ୍ୟମ ପାଲଟିଥିଲା।
